Patron Gimnazjum

ŚW. JADWIGA KRÓLOWA

 

jadwiga

ur.1373 lub 1374-1399
Była inteligentna i wykształcona, dumna i żywiołowa, a jednocześnie skłonna do refleksji. O jej urodzie głośno w całej Europie. Przez trzynaście lat znosiła niedobrane, ale dobrowolnie zaakceptowane małżeństwo, dzięki któremu ochrzczona została pogańska Litwa.

Jadwiga przyszła na świat w czasie, gdy jej ojciec, Ludwik Andegaweński, król Węgier i Polski, starał się o uznanie prawa do polskiego tronu dla jednej ze swoich córek. Przypadł on właśnie jej, choć była najmłodsza. Zaślubiona w dzieciństwie Wilhelmowi Habsburgowi, przez kilka lat wychowywała się na habsburskim dworze.
Po wielu politycznych targach, związanych z obsadzeniem wolnego polskiego tronu przybyła do naszego kraju w 1384 roku i 16 października została koronowana na królową. Miała wtedy jedenaście lat. Niedługo potem pojawił się w Krakowie piętnastoletni Wilhelm Habsburg. Nie był mile widziany, panowie polscy chcieli wydać młodą królową za Władysława Jagiełłę. Jadwiga spotykała się z Wilhelmem w klasztorze Franciszkanów, gdzie spędzali czas na tańcach.
Gdy jednak książę chciał dopełnić małżeństwa, nie wpuszczono go na zamek i wkrótce zniechęcony wyjechał.
18 lutego 1386 roku Władysław Jagiełło poślubił Jadwigę. Kilka dni wcześniej przyjął chrzest, a papież Urban VI w specjalnej bulli nazwał go ,,skarbem odkrytym i odnalezionym". Chrzest Litwy był argumentem, który zakochaną w Wilhelmie Jadwigę przekonał do małżeństwa z o wiele starszym i pod wieloma względami zupełnie obcym jej poganinem.
Mijały lata wspólnego królowania. Jadwiga nie mogła doczekać się potomka, co wtedy uważano za karę Bożą. Gdy po trzynastu latach spodziewała się dziecka, Jagiełło przesłał jej w darze srebrną kołyskę i zaprosił na chrzest połowę Europy. Urodziła się słaba dziewczynka, którą ochrzczono z wody. Żyła 21 dni. Niedługo po niej zmarła także Jadwiga
Królowa odeszła młodo, mając zaledwie 25lat. Sama wykształcona, otaczała się ludźmi uczonymi i przyczyniła się do odnowienia Akademii Krakowskiej, której zapisała w testamencie prawie cały swój majątek. Jej zasługą jest chrystianizacja Litwy. Przy boku Władysława Jagiełły dążyła do umocnienia pokoju i państwowego ładu.
Bogobojna i pokorna, była – jak o niej pisano – ,,niestrudzoną pomnożycielką kultu Bożego, opiekunką Kościoła, sługą sprawiedliwości, towarzyszką wszelkich cnót". Przeznaczała spore kwoty na fundacje kościelne i klasztorne, opiekowała się ubogimi, wspomagała szpitale.
Po śmierci szybko zaczął się szerzyć jej kult. W 1419 roku zaczęto spisywać liczne cuda, jakie miały miejsce przy jej grobie. Ze względu politycznych nie doszło wtedy do procesu kanonizacyjnego. Świętą ogłosił ją dopiero papież Jan Paweł II w 1997 roku.
W ikonografii przedstawiana jest w stroju królewskim. Jej atrybutem jest trzewik, nawiązujący do słynnej krakowskiej legendy.
Kościół czci świętą 8 czerwca.